Blog #3 Ivy and Soof 1 jaar

Donderdag 14 November 2019


 

 Eerlijkheid duurt het langst..

 

Vanmiddag kreeg ik van een lieve collega via instagram de vraag ‘waarom alles in de sale? Komt er een nieuwe collectie?’ Ik twijfelde geen moment en gaf haar eerlijk antwoord..

 

Een collega die ik al een poosje “ken” via instagram, eentje die ik waardeer en waar ik regelmatig even een klein praatje mee heb. Zo iemand waar je, ondanks dat je mekaar nog nooit in levende lijve hebt ontmoet, wel even je hart kan luchten. Iemand die begrijpt hoe lastig een onderneming kan zijn maar ook weet hoe leuk het is om je passie, liefde en aandacht in een eigen merk of product te stoppen.

 

Om maar met de deur in huis te vallen, nee er komt waarschijnlijk geen tweede collectie..

 

Ik zal daarbij bij het begin beginnen;

Zo’n 1,5 jaar was ik op zoek naar een goede partner om mijn aller eerste collectie in productie te laten gaan. Ik wilde de productie graag in Nederland plaats laten vinden. Dicht bij huis, korte lijnen qua communicatie, kortom bij een productie wil ik graag de krachten bundelen met een Nederlandse ondernemer en de consument laten zien waar het product vandaan komt.

 

Daarentegen was dit niet zo gemakkelijk als ik had gedacht, vele ateliers schreef ik aan, vele zaten tot hun nek toe in het werk en wilde daar geen productielijn bij aannemen van iemand die ‘even voor zichzelf ging beginnen’. In de tussentijd schreef ik mij in April 2018 in bij de kvk, hierdoor kon ik een zakelijke rekening openen, een website starten en makkelijker grotere stappen ondernemen.

 

Na ruim 1,5 jaar kwam ik in Juli 2018 bij mijn huidige partner uit, verschillende gesprekken volgde, het contract werd getekend, ik overhandigde de gespecificeerde ontwerpen, kocht voor ruim €1300 euro stof in bij een Nederlandse ondernemer, liet patronen maken, schaafde alles naderhand bij, samples werden voor een tweede maal gemaakt en de eerste collectie werd in productie genomen door een Nederlandse partner met een eigen fabriek in Europa.

 

De knuffelpopjes en de giraffe rammelaar daarentegen duurde een poosje langer. Na de tweede samples werd het popje 16x geproduceerd, in elke kleur 4 items, waarna deze in Nederland werden gekeurd voor een zogeheten CE markering. Ook rammelaar Adel maakte ik met een voorraadje waardoor dit item ook apart gekeurd kon worden.

Deze CE markering is verplicht op alle items, die vallen onder de categorie ‘speelgoed’, bedoelt voor kleine kindjes. Zonder dit keurmerk mag er geen enkel speelgoed item in Europa worden aangeboden. Onder deze markering zitten verschillende testen die worden benoemd als de EN-71 serie. Deze testen worden uitgevoerd op oa brandbaarheid en of het item wel goed in elkaar zit, of er geen onderdelen los kunnen laten en ingeslikt kunnen worden.

Vele ondernemers kiezen ervoor deze test niet uit te voeren, aan de ene kant begrijpelijk aangezien dit een kostenplaatje is van ruim €2000,-. Maar een onderneming start je niet alleen voor de leuk; je wil tenslotte een kwalitatief goed en veilig product neerzetten. Voor mij was deze keuze, ondanks de hoge kosten, niet moeilijk. Het popje en de rammelaar haalde in December 2018 de testen met vlag en wimpel, de productie van de popjes kon daarom begin 2019 gestart worden, de rammelaar kon ik met gerust hart met de hand gaan maken en de items mochten online!

 

Starten met een onderneming is super tof, spannend, uitdagend, grensverleggend en risicovol. Ondanks dat ik nog elke dag voor de volle 150% achter mijn producten sta wilde ik de items niet in enorm grote oplages laten produceren. “Met elke keer een stapje groter wordt je tenslotte ook groter” dacht ik dan maar. Zo zijn er van de dekens 4 varianten, van de popjes ook, de hydrofieldoeken zijn in twee kleuren geproduceerd en de Alex doekjes in drie kleurtjes. Aangezien er ook al enorm veel aanbod is qua massaproductie, die ik daarentegen niet zie als concurrentie, heb ik van alle artikelen, elke variant, maar 25 stuks laten produceren. Wel heb ik enorm getwijfeld, want was dit niet veelste weinig? “Als ik elke dag een paar items verkoop dan ben ik er zo doorheen?” Alsnog zette ik deze aantallen door want bij laten maken was altijd nog beter als de gehele collectie in de uitverkoop te moeten zetten.. daarentegen is het niet zo dat ‘weinig produceren’ ook ‘weinig kosten’ betekend. Hoe meer items je namelijk laat maken hoe minder de items per stuk gaan kosten. Daarentegen wilde ik, je moet namelijk ergens beginnen en ik wilde liever klein starten vanwege het risico, niet meedoen aan massaproductie. De kosten waren voor de totale productie dus best hoog maar daarnaast was dit ‘te doen’ vergeleken met de offertes die ik eerder kreeg van Nederlandse ateliers. Ook was dit de eerste partner die akkoord ging met zulke kleine aantallen want overal zit je al snel aan een minimale afname van 100 stuks per maat of variant. Iets wat normaal is voor grote bedrijven die met gemiddelde afnames nog vele malen hoger liggen, maar voor een startende onderneming toch niet haalbaar is.

 

Maar ook om de lagere productie aantallen en daarbij komende hogere productiekosten maakte ik me niet druk om. De verkoopprijs zou dan wel iets hoger komen te liggen als dat ik eigenlijk zou willen maar daarvoor in de plaats kon ik wel kwaliteit en een veilig product aanbieden, werd het geproduceerd voor een eerlijke prijs, kreeg ik foto’s en filmpjes uit de fabriek en weet ik zeker dat hier geen kinderhandjes aan te pas komen. Mijn marge bleef hierdoor wel minimaal en moest ik echt een goede verkoopprijs vragen om überhaupt uit de kosten te komen.. Maar kortom; op deze manier kon ik wel een eerlijk product aanbieden, geproduceerd met eerlijke productie en garantie geven van een veilig en kwalitatief goed product.

 

De tijd verstreek, er ging geen dag voorbij dat ik niet bezig was met pinterest, facebook, instagram, give aways, nieuwe ideeën, fotografie, teksten schrijven en te denken aan de toekomst. Geen enkele dag. En als er dan een bestelling binnen kwam (of komt uiteraard want deze tranen van geluk en dansjes worden nog steeds gedaan!) dan kon ik wel huilen van geluk, deed ik een dansje en rende ik na het zien van het binnenkomende mailtje/bestelling naar m’n slaapkamer/magazijn/kantoor en pakte ik met alle liefde de bestelling in. Maar ondanks alles heeft al deze inzet, de passie, de liefde, de zorg en de aandacht, de gelukdansjes en tranen van geluk nog geen effect gehad op het aantal verkopen.

 

Nu, een jaar later liggen er namelijk nog 92 (van de 100) dekens, 90 (van de 100) knuffelpopjes, 40 (van de 50) hydrofieldoeken en 50 (van de 75) monddoekjes Alex op de plank. Schrik ik daarvan? Ja en nee.. 

Een onderneming starten doe je niet in een dag, een maand en ook niet in een jaar. Waar bij een andere ondernemer een onderneming is gestart vanuit een uit-de-hand-gelopen hobby, heb ik meteen al deze hobby-stapjes overgeslagen en ben ik meteen gestart met een professioneel opzetten van een label. Meteen kvk en de productie uit handen gegeven, meteen alle risico’s en meteen de speelgoed-items voor de hoge kosten laten keuren. Iedereen doet dit uiteraard op zijn eigen manier, daar is niets mis mee maar ondernemen is onzeker en naast het onzekere deel vind ik het belangrijk om te staan achter je merk. Te staan voor wat je wil neerzetten. De rede om dus meteen in het diepen te springen was en is nog steeds dat ik achter mijn product en onderneming sta, dat ik erin geloof dat dit een succes zou kunnen worden door het allemaal in één keer goed aan te pakken ipv de kat-uit-de-boom te kijken of geen risico te durven nemen. Want als je er voor gaat, dan ook meteen goed en voor de volle 100%.

 

Zoals je eerder in de blog al las dacht ik begin van dit jaar dat ik binnen een paar weken door de minimale voorraad heen zou zijn. Collega ondernemers verkochten en verkopen hun items als warme broodjes over de toonbank (en ja wie weet gaat het daar achter de schermen ook heel anders als dat ik op de voorgrond kan zien, dat is altijd maar wat je wil laten zien). Op de voorgrond, zoals instagram, zal ik niet zo snel een boekje open doen over het verhaal wat ik nu aan het uittypen ben.. why not?
Onzekerheid, het geloof dat het tijd nodig heeft, dat het uiteindelijk wel goed komt, dat ik alleen nog meer mijn best moet doen. Dat ik de code van het ondernemen, het zoeken naar de juiste doelgroep en het juiste verkoopkanaal nog moet kraken, want uiteindelijk komt alles toch goed als je je 24/7 voor iets inzet?
Daarnaast loop je er niet mee te koop hoeveel items je een jaar geleden hebt laten produceren en hoeveel je er nu nog op de plank hebt liggen. Degene die producten hebben gekocht zijn tevreden dus die heb ik maar alvast in the pocket.

Daarentegen wil ik wel open en eerlijk zijn naar jou toe; waarom is de adel rammelaar zo duur? Waar komt je product vandaan, hoeveel items zijn er nou eigenlijk gemaakt? "Want je hebt het wel over minimale aantallen en unieke producten maar wellicht zijn het er alsnog ruim 100 per variant, wat weer gelijk staat aan het begin van massaproductie.." Waarom zijn de prijzen zo prijzig in vergelijking met een knuffelpopje of rammelaar bij de kruidvat? Op deze vragen hoop ik met deze blog een antwoorden te geven..

 

Dit is alles bij elkaar is dan ook de reden dat de items momenteel zijn afgeprijsd, leuk voor feestdagen en in de hoop dat ik op deze manier nog meer papa’s mama’s en kleine kindjes enthousiast kan maken met de producten van Ivy and Soof. Dat ik jou op deze manier helemaal in love kan laten worden met de producten, de manier waarop ze worden ingepakt en verstuurd, met hoe zacht de stoffen zijn wanneer je de items uitpakt en voor het eerst in handen hebt. Dat ik op deze manier het ivy-and-soof-virus kan doorgeven en de passie, de liefde en de aandacht die in de items zitten kan en mag overdragen. En, eerlijk is eerlijk, dat het iets reëler wordt dat er een tweede collectie kan gaan komen voor mijn droom.

 

Het is dus onzeker of het rendabel is om een tweede collectie te laten produceren. De knoop doorhakken en stoppen is geen optie aangezien dit mijn droom is, mijn levenswerk.. het privé spaarpotje is nog lang niet leeg maar realistisch blijven is belangrijk om niet ten onder te gaan aan een enorm dure hobby en een passie voor een mooi product voor de allerkleinste onder ons.

 

 

Ten slotte..

 

Heb je in het afgelopen jaar een product gekocht van Ivy and Soof? Dan wil ik je bij deze extra bedanken voor het plaatsen van je bestelling in de shop, via bol.com of via een conceptstore bij jouw om de hoek. Op deze manier hoop ik jouw een fijn item te hebben gegeven maar weet ook dat je, door het aanschaffen van een product, mee hebt gewerkt aan een droom, een passie en een toekomst voor mijn label.

 

Nee ik kan niet op tegen grote aanbieders met gratis verzending, gratis retour, massaproductie, lage prijzen en dolle dagen met hoge kortingen. Wat ik wel kan doen is deze blog typen, je meenemen achter de schermen en je eerlijk vertellen over de start van mijn onderneming, de productie en de verkoop van de items. Over de onzekerheid voor de toekomst van mijn kleine merk, vol passie, liefde, zorg en aandacht. Met eerlijke productie, met eerlijke producten in kleine oplagen en dus met een eerlijke prijs.

 

Liefs Willemijn 

 

 


Commentaren: 3
  • #3

    Marjo (woensdag, 20 november 2019 15:53)

    Wat een prachtig verhaal heb je geschreven. Zo mooi en eerlijk. Knap dat je dit deelt en hier zo eerlijk over bent. Wie weet is dit het verhaal van vele anderen. Jij hebt het lef wat er bij mij ontbreekt.

    Liefs Marjo

  • #2

    Lizzy de Jong (donderdag, 14 november 2019 16:34)

    Jeetje wat een verhaal maar zo mooi beschreven. Goed dat je laat zien dat het echt niet altijd makkelijk is en je juist keihard moet werken om je droom te realiseren. Je mag trots zijn op wat je hebt neergezet �

  • #1

    Daphne (donderdag, 14 november 2019 16:26)

    Wat een mooi stuk, bijzonder en dapper dat je dit zo deelt. Ik ben fan van je items en wij mogen onze kleine meid al een poosje uit bad halen met je fijne xxl hydrofieldoek! Zet m op, je hebt een prachtig merk in handen!